ویرانم کن

اشک هایم را لابه لای واژ های دلتنگیم پنهان کردم

تا بغض هایم را فرو نشانم بر گلویی که فریاد میزند

این فاصله ها را .

یک روز دیگر پنج شنبه ویک سکوت مرگ بار دیگر،

سکوتی ازحضور تو وآرام گذر کردن تو از لابه لای

واژه های باران خورده من.

می دانم

دلتنگیت روزی دهانت را باز خواهد کرد تا فریادهای

مانده برسینه ات ویران کندتمام شهر را

ومن چون بم به انتظار این ویرانیم

شاید بار دلت باز سبک تر بشود.

ویرانم کن

درهجوم واژه های غریبانه ات.