مرد بود پر احساس ،عاشقانه حرف می زد وگاهی شعری تقدیمش میکرد که دل رنجورش را شیفته خودش کرده بود واژه هایی ناب داشت در کلامش که دل هر شنونده ای را سوی خود می کشاند واژه هایی از جنس آرامش کامل بود برای او اما.... اینها فقط نقشی بود که می توانست بازی کند . به خودش که آمد گرفتارش بود و راه برگشت دشوار.

حالا که دیگر از من دیوانه دوری می کنی باید بگویم که دگر دست خدا سپردمت خدانگهدار

یکی بود و دیگری هم آمد.... چه باید می نوشت احساس میکرد که قلم و دفتر برای درد های او کم بیاورند میخواست شروع کند و بنویسد اما بغض نمی گذاشت و فقط اشک می ریخت زیر هق هق های نشسته به گلو گیر کرده بود حرفش و نوشت من و دیگر هیچ ......

فقط می نویسم چگونه شروع می شود قصه ای با نام خدا و یا با یکی بود و یکی نبود اما میخواهم اینگونه آغازش کنم یکی بود و دیگری هم آمد تنها بود انگار گرگ به گله اش زده بود پریشان دلواپس نگران زندان کوچکی داشت گوشه اتاقش که با خود وزندان بانش به خلوت می نشست و آرام آرام برایش درد دل می کرد. گاهی بی هوا آسم...

دلبرا با ما چرا تو بی وفایی می کنی صحبت از روز غم انگیز جدایی می کنی مرگ یک آغوش گرم ست بعد تو در کام من بی وفا هر لحظه دل را بد هوایی می کنی .

آرام شدی همه چیزت به فنا رفت حس این لحظه تلخ که دگر باره مرا میخوانی و خودت بغض گلو میخوری و جرات فریادت نیست .

السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا امروز قسمت شد آقا بطلبه وبرم زیارتش اذن دخولشو که خوندم رفتم داخل حرم وکنار بارگاه مقدسش تونستم چند رکعت نماز بخونم . دلم گرفته بود دوست داشتم بشینم وباهاش خوب درد دل کنم حرفایی که تو دلم داشتم بهش بگم اما اقا خودش با خبر بود و میدونست چی میخوام بگم . زیارت نامشو خو...

چندوقتی نیستم تا برایت بنویسم سخت است که تنها ره دلدار به بمبست رسد شاید که بیایم ودوباره بنویسم شاید.....

افتاده به سرفکرتوهمچون خوره ای سخت ای وای براحوال دل وحال نگون بخت بیچاره دلم شب همه شب هیچ نخفت ست ترسم که زغم بار ببندد زجهان رخت

خسته ام می دانی چرا؟ باورت نمی شود.

ای کاش که هم صحبت من باز بیاید شبها ز دل تنگ مرا خواب نشاید. پ. ن بیا کمی حرف بزنیم

هنوز صدای نفس هایت را حس میکنم کنار گوشم آرام و آرامش بخش ای کاش که تکرار شود این دم و باز

مهر که می آید گیسوانت را در باد پاییزی رها کن تا باد شمیم زلف زیبایت را برایم بیاورد پاییز می تواند آغازی دوباره باشد برای با تو بودن برای با تو ماندن وبرای با تو ....... بانو.

پاییز شاعرترین فصل هاست . اگر تو هم باشی .

امانت می بری بردار همین یک تکه از دل مانده درجانم

بنویس برایم از روزهایی که دلت دلتنگ من بود و روزهایت می گذشت به تکرار تکرار وتکرار مثل همیشه آماده ی شنیدنم پس بخوان برایم بخوان

شده؟! شده شب تابه سحر ابربهاری باشی؟ شده هرلحظه زدل درپی کاری باشی؟ تافراموش کنی نقطه پایانی خویش درتب حادثه ای بهر قراری باشی شده شب را زغمی لب به سخن وانکنی؟ تاسحربغض کنی درغم یاری باشی؟ روبه آیینه شوی داد چودیوانه کشی نقش خودبینی وازخودچوفراری باشی شده چون شاعرشعری پی یک حس غریب درخم کوچه گرفتار ...

هوای گرم افکار زمین داغ خیالم را به آتش می کشاند تا مرا اسیر سرابی کند دلگیر وغمگین جاده هایی که به تو ختم میشود پراز بیابان ومرغزاری خشک شده از آفتابی ست که ازمن دریغ کرده ای دل به بیابان زده وبا لبان خشک تو را میخوانم ای کاش پایان این بیابان خشک ایستاده باشی ومرا به مهمانی آغوشت دعوت کنی .

عیدت مبارک .

ساعت یک وبیست و دو دقیقه ودو ثانیه بی تو درتاریکی شب هم صحبت با یاد تو می شوم وخاطرات باتو بودن را دوباره مرور میکنم لحظاتی ناب زیبا وگاهی درد آور آنقدر سرگرم شنیدن حرف هایت میشوم که زمان ،این کودک بازیگوش لحظه ای جای خودش نمی نشیندو بالاوپایین می پرد تا خورشید را بیدار کند ومرا به دیدن صبحی دیگر بد...