سراب

هوای گرم افکار

زمین داغ خیالم را به آتش می کشاند

تا مرا اسیر سرابی کند دلگیر وغمگین

جاده هایی که به تو ختم میشود پراز بیابان ومرغزاری

خشک شده از آفتابی ست که ازمن دریغ کرده ای

دل به بیابان زده وبا لبان خشک تو را

میخوانم

ای کاش پایان این بیابان خشک

ایستاده باشی

ومرا

به مهمانی آغوشت دعوت کنی .